کجایی منصور

[Verse 1]

گس کش منصور کجایی؟

کوچه پُرِ ردّ پاتِ، هنوزم پیدایی

از دور می‌آیی، ولی حرفت نمی‌رسه

هر چی می‌سازی، آخرش از هم می‌پَرسه

اس منصور، داری می‌بینی؟

این همه چاس‌کشی، آخرش می‌مونی

دستات توی حاشیه، دلت توی تردید

من یه خط صافم، تویی پر از تقلید

چشمات رو من قفل شده

هر جا می‌ری، سایه‌اتم دنبالت افتاده

یه مشت ادعا، یه جیب خالی

اسم بزرگ، ولی پشتش توخالی

[Pre-Chorus]

حالا بگو کیه؟

کی رو شونه‌اش سنگینه؟

کی تا ته می‌ره؟

کی توی حرفاش می‌لرزه؟

[Chorus]

گس کش منصور کجایی؟ (کجایی؟)

اس منصور، داری می‌بینی؟ (می‌بینی؟)

این همه چاس‌کشی، یادت بمونه

اسم من می‌مونه، تو می‌شی نشونه

گس کش منصور کجایی؟ (کجایی؟)

اس منصور، داری می‌بینی؟ (می‌بینی؟)

تو هی دور زدی، ولی نرسیدی

من همونم که تا آخرش رسیدی

[Verse 2]

تو با حرف‌هات درو می‌کنی

ولی با یه بادِ سرد، خودت رو لو می‌دی

من با سکوت هم خط می‌کشم

تو با هر جمله، بیشتر پخش می‌شی

پاشو، اگه جرأت داری

رو به روم وایسا، نه پشتِ دیواری

این بازی واسه تو زیادی تنده

لبخندت می‌لرزه، وقتی شب می‌خنده

اسمم رو می‌خوای، ولی دوری

هر بار می‌رسی، می‌بینی که زوری

من از جنسِ راه و نفس و زخمم

تو از جنسِ حرفی، من از جنسِ محکم

[Bridge]

یه لحظه بایست

ببین کی خسته می‌شه

تو با این همه دود

آخرش کی می‌ریزه

[Chorus]

گس کش منصور کجایی؟ (کجایی؟)

اس منصور، داری می‌بینی؟ (می‌بینی؟)

این همه چاس‌کشی، یادت بمونه

اسم من می‌مونه، تو می‌شی نشونه

گس کش منصور کجایی؟ (کجایی؟)

اس منصور، داری می‌بینی؟ (می‌بینی؟)

تو هی دور زدی، ولی نرسیدی

من همونم که تا آخرش رسیدی