قفل از داخل می‌لرزد (v2)

[Opening]

امشب کسی درِ خانه را نمی‌زند

ولی قفل، از داخل می‌لرزد

[Verse 1]

من با کتِ خیس نشستم کنار بخاری

تو گفتی: «باز هم قصه‌ات شروع شد؟»

گفتم: «نه، این بار خودِ قصه آمده»

با کفش‌های گل‌آلود، با یک خبرِ بد

اسم تو را روی قبض برق نوشتم

خانه روشن شد، اما تو پیدا نبودی

از پنجره دیدم ماه روی پشت‌بام افتاده

مثل سکه‌ای که صاحبش را گم کرده

[Refrain]

برگرد، نه برای من

برای آن دستی که هنوز در را نگه داشته

[Verse 2]

در بازارِ زیرزمین، پیرزنی می‌فروخت

عطرِ موهای آدم‌هایی که رفته‌اند

یکی را خریدم؛ بوی تو بود

اما هرچه زدم به گردنم، گردنم سردتر شد

تو همیشه می‌گفتی: «زیادی جدی نگیر»

من هم لبخند زدم، قبض‌ها را قایم کردم

حالا تمامِ شهر دنبال خندهٔ توست

و من دنبال جایی که دروغ نگفته باشم

[Refrain]

برگرد، نه برای من

برای این قلب که هنوز بلد نیست دروغ بگوید

[Interlude]

[Bridge]

اگر مرا دیدی، چراغ را روشن نکن

من از نور، چهرهٔ واقعی‌ام را یادم می‌آید

فقط کنار پنجره بایست

و سه بار آهسته بگو: «هنوز دیر نشده»

[Final Refrain]

برگرد، نه برای من

برای درهایی که با رفتنت پیر شدند

برگرد، نه برای من

برای خودت؛ که بیرونِ من جا مانده‌ای

[Outro]

امشب کسی درِ خانه را نمی‌زند

صبح، کلیدت را زیر خاکستر پیدا می‌کنم