قله بی‌چراغ

[Verse 1]

درِ خاموشِ باغ، هنوز باز است

روی سنگِ خیس، ردِّ پایِ تو جاست

ماه از پنجره، رنگِ پریده دارد

قلبِ من بی‌تو، قصه‌ای ناتمام است

[Pre-Chorus]

نامت افتاد روی لب‌های من

مثل باران روی خاکِ تشنه‌ام

هرچه از تو دورتر، شب نزدیک‌تر

برگرد ای جان، از این خوابِ خطر

[Chorus]

تو بیا، که این قلعه بی‌چراغ است

تو بیا، که دلم هنوز سراغت است

در میانِ این سکوتِ سرد و سنگین

نفسِ تو آخرین راهِ نجات است

[Verse 2]

پشتِ پرده، باد با من حرف می‌زد

از نگاهت، از شبی که برنگشتی

روی دیوارِ ترک‌خورده نوشتم

من هنوزم منتظر، هرجا که هستی

[Pre-Chorus]

نامت افتاد روی لب‌های من

مثل باران روی خاکِ تشنه‌ام

هرچه از تو دورتر، شب نزدیک‌تر

برگرد ای جان، از این خوابِ خطر

[Chorus]

تو بیا، که این قلعه بی‌چراغ است

تو بیا، که دلم هنوز سراغت است

در میانِ این سکوتِ سرد و سنگین

نفسِ تو آخرین راهِ نجات است

[Bridge]

اگر جهان به خوابِ سنگی فرو رفت

اگر درها به روی ما بسته شد

من از دلِ تاریکی عبور می‌کنم

تا دستِ تو دوباره دستِ من شود

[Final Chorus]

تو بیا، که این قلعه بی‌چراغ است

تو بیا، که دلم هنوز سراغت است

در میانِ این سکوتِ سرد و سنگین

نفسِ تو آخرین راهِ نجات است

[Outro]

درِ خاموشِ باغ، هنوز باز است

این دلِ خسته، هنوز چشم‌به‌راه است