اسممو آهسته بگو

[Verse 1]

تو گفتی «برو»، من گفتم «چشم»

ولی کفشامو جا گذاشتم پیشِ در

روی سنگِ مرمر، اسمِ من نبود

فقط جایِ ناخنات مونده بود، دورِ مچم

خدمتکارا ساکت، ساعت بی‌عقربه

یه جامِ بلور افتاد، نشکست؛ عجیبه

تو از طبقه‌ی بالا صدام کردی

گفتی: «این‌همه راه اومدی که چی؟» گفتم: «خودت می‌فهمی، عزیزه»

[Pre-Chorus]

من نه قهرمانم، نه مردِ نجات

فقط یه نفرم با یه عادتِ خراب

هر وقت می‌خوام ازت دل بکنم

دستم می‌ره سمتِ همون درِ ممنوعه، بی‌اجازه، بی‌جواب

[Chorus]

اسممو آهسته بگو، نه بلند

این قصر گوش داره، این دیوارا بلدند

اگه سهمِ من از تو یه زخمِ تازه‌ست

بذار خودم انتخاب کنم کجای قلبم بمونه، قشنگ

[Verse 2]

امشب لبت رنگِ آلبالوی تلخه

چشمت یه چراغه توی تالارِ خلوت

من از اون آدما نیستم که برگردن

ولی تو یه جوری نگام کردی که برگشتن شد عادت

[Break]

دستاتو از روی شیشه بردار

تصویرت داره راه می‌افته سمتِ من

هیچی نگو؛ همین سکوتت

از هزار تا «دوستت دارم» خطرناک‌تره

[Bridge]

اگه فردا منو ندیدی، نپرس کجا رفتم

من توی آینه‌ی شکسته‌ت پخش شدم

یه تیکه‌م کنارِ تختت می‌مونه

یه تیکه‌م توی همون راهروی سرد، پیر می‌شه

[Final Chorus]

اسممو آهسته بگو، نه بلند

بذار این شهر نفهمه ما هنوز زنده‌ایم

اگه سهمِ من از تو یه زخمِ تازه‌ست

من با همین زخم، بهت نزدیک‌تر می‌شم

[Outro]

در رو نبند

صدای قفل، منو از تو واقعی‌تر می‌کنه